Biografia romantycznego kompozytora Ryszarda Wagnera

Biografia romantycznego kompozytora Ryszarda Wagnera

Niemiecki kompozytor, dyrygent i teoretyk muzyki – Ryszard Wagner, bo o nim mowa, uznawany jest za jednego z najwybitniejszych twórców dramatu muzycznego. Reprezentant okresu romantyzmu zreformował muzykę operową, a znamy go głównie z dramatów muzycznych jego autorstwa. Zasłynął jako twórca innowacji w dziedzinie harmonii i w sztuce orkiestracji, a jego szowinistyczne i antysemickie pisma polemiczne do dziś wzbudzają kontrowersje. Poznaj biografię romantycznego kompozytora Ryszarda Wagnera.

Pierwsze dzieła nie przyniosły uznania

Ryszard Wagner urodził się 22 maja 1813 roku w Lipsku. Jego ojciec, Carl Friedrich, był urzędnikiem policyjnym. Istnieją pogłoski, że Wagner urodził się, jako syn Ludwika Geyera, aktora żydowskiego pochodzenia, późniejszego męża matki Ryszarda. Po ukończeniu szkoły św. Tomasza w Lipsku już na uniwersytecie, pod okiem kantora Christiana Theodora Weinliga uczył się kontrapunktu. Swoją pierwszą operę, „Boginki”, Wagner napisał w Würzburgu, gdzie od 1833 piastował stanowisko dyrygenta chóru. Jego drugie dzieło, „Zakaz miłości” na podstawie „Miarki za miarkę” Szekspira miało swoją premierę w Magdenburgu, gdzie Wagner pracował jako kapelmistrz operowy. Warto wspomnieć, że oba te dzieła nie przyniosły autorowi splendoru i nie zyskały uznania.

Od bankructwa do sukcesu

Swoją karierę Wagner wiązał z literaturą, a w rozwoju zawodowy miały mu pomóc pilnie studiowane dzieła niemieckie. Swoją pierwszą żonę, aktorkę Minnę Planer, poślubił 24 listopada 1836 roku w Królewcu, gdzie piastował stanowisko dyrektora teatru. Dowodzenie placówką nie trwało jednak długo. Z dyrektorską posadą Wagner pożegnał się bowiem w roku 1837, gdy teatr zbankrutował. Kolejnym miejscem w jego karierze była Ryga i posada dyrektorska w tamtejszym teatrze. Tam dorobił się licznych długów, a przed swoimi wierzycielami uciekł za granicę. Rok 1839 to czas nędzy, jaką cierpiał, przebywając w Paryżu. Tam poznał i zacieśnił relacje ze znaczącymi w tamtym czasie kompozytorami. Wtedy też zakończył pracę nad operą „Holender tułacz” według własnego libretta, która wraz z innym jego dziełem, operą „Rienzi”, wystawiona została w Dreźnie. Oba tytuły okazały się dużym sukcesem, a w 1843 roku ich autor otrzymał nominację na dyrygenta tamtejszej opery królewskiej i to na tym właśnie stanowisku zasłynął jako znakomity interpretator dzieł Ludwiga van Beethovena.

Z opery przez rewolucje do rozpraw

Podczas pobytu w Dreźnie Ryszard Wagner zaczął tworzyć „Lohengrina” i „Śpiewaków norymberskich”. Tam powstały też szkice „Pierścienia Nibelunga”. Wraz z nadejściem Wiosny Ludów kompozytor postanowić opowiedzieć się po stronie rewolucji. Nie był to jego pierwszy tego typu zryw. Warto wspomnieć, że uwertura „Polonia” napisana została po upadku powstania listopadowego. Stłumiona Wiosna Ludów zakończyła się dla Wagnera emigracją do Zurychu, gdzie nieszczęśliwą miłość, którą opisał w dramacie muzycznym „Tristan i Izolda”.

Do Niemiec powrócił w 1861 roku jako cieszący się znaczną sławą kompozytor. Na ten krok zdecydował się po ogłoszeniu amnestii. Jego długi spłacił król bawarski Ludwik II, jednak swoją wolnością twórczą Wagner cieszył się jedynie do roku 1865, gdy został oskarżony o trwonienie funduszy państwowych, po czym przeprowadził się do Tribschen koło Lucerny. Zanim jednak wyjechał z Monachium, rozpoczął romans z żoną wpływowego dyrygenta Hansa von Bülowa, czym wywołam skandal towarzyski. Owocem jego związku z poślubioną w późnej Cosimą był syn Siegfried Wagner. Ostatnie lata życia Wagnera upłynęły mu pod znakiem pisania rozpraw teoretyczno-filozoficznych.

zdjęcie: https://info.wyborcza.pl/temat/wyborcza/ryszard+wagner